((یک دوست ناسازگار اما صمیمی مثل ترکشی فرو رفته در نخاع است.  تحملش دردآور است و بیرون آوردنش فلج کننده.))

این جمله زیبا از سیدحسن حسینی منو یاد یکی از دوستام انداخت و این احتمال به ذهنم خطور کرد  که سیدحسن حسینی هم با برخورد با دوست من این جمله در ذهنش  تداعی شده.

دوستی ۱۲ساله که دیشب  هم تا دیروقت بحث های تکراری رو مرور میکردیم و نتیجه این صحبت طولانی تنها یک کلمه بود ((بگذریم))  و این کلمه چقدر خووب به داد آدم میرسد وقتی که پنبه در گوشش تا آخرین تونلهای توردتوی گوشش فرو کرده و دائم میگوید بگو چه کنم؟! و من از این همه گفتنها و نشنیدنهایش خسته شدم خستــــــــــــــــه!!!

ترسی شیرین بر من بخاطر نوشتن این پست رخنه کرده که شاید بیاید و بخواند شاید که اینبار چشمانش را نبندد.

ناسازگاریش را از جهت خودخواهیش میبینم.  به عنوان مثال وقتی برای تفریح همگی بیرون می رویم و در رفتن به جای مشخصی اتفاق نظر داریم این دوست مثلا برای دیدن یکی از دوستان  خود یا خرید یا هر منافع شخصی جایی دیگری را پیشنهاد میدهد که واقعا حال همه ما گرفته میشود وقتی هم نظرش را رد میکنیم به اندازه ای حال ما را با رفتارش میگیرد که ترجیح میدادیم  ای کاش پیشنهاد ش را می پذیرفتیم تا شاید کمتر حالمان اینطور گرفته شود.

و البته این دوست ما  با داشتن  و تعویض انواع دوستان جانبی با عمری کوتاه و زودگذر پدر تجربه را درآورده اما همچنان همچون یک بچه بی تجربه از پند گرفتن تجربه هاس... و چیزی که همیشه باعث بحث های سردردآور ما می شود همین است و اینکه بیشتر اوقات حرمت دوستی چندین ساله مان فدای دوستان دو روزه  او می شود و بعد از آن پشیمانی و بعد از مدتی تکرار مکررات و....

تا حالا فکر کردید که چند تا از این مدل دوستا دور و برتون هستن و با همه اخلاقهای بدشون کنار اومدید و یه طورایی عادت کردید و شاید حتی دیگه بدی این رفتارها به چشمتون نمیاد مگر اینکه چشمتون به جمله ای که امشب چشم من بهش افتاد بیافته و یادآور... بشه!

نوشتن در مورد رفتارهای منحصر به فرد این دوست زیاد بود دوستی که خیلیها یه جورایی با زبانی ناصح ازم خواستن تا این دوستی رو تمام کنم اما مجدد میرسم به جمله قصار بالا...

به این علت که نمیتونم در جلسه هم اندیشی این هفته حضور داشته باشم و بنابر صحبت های جلسه هفته قبل در مورد عدل الهی و... مطالعاتی داشتم که خلاصه ای از آن را در اینجا مرقوم می فرمایم:

حدود سی سال پیش شهیدمطهری برای سخنرانی به دانشگاهی دعوت می شوند و قبل از مراسم از دانشجویان خواسته میشه که سوالاتشون رو مکتوب کنند تا به دست شهید برسه و خودشون از بین سوالها موضوع سخنرانیشون رو انتخاب کنند. آنطوری که خودشون میگن بیشتر سوالها حول این بود که چرا افرادی مثل ادیسون و پاستور و... که خدمات بزرگی را به جامعه بشری داشتند نباید به بهشت بروند؟ و ایشون بنابر سوالای زیاد در این مورد یک فصل مفصل کتاب عدل الهی رو هم به این مورد اختصاص می دهند.
خلاصه ای از نتیجه مطالب:
۱ـ افرادی که به خدا و آخرت ایمان ندارند طبعا هیچ عملی را به منظور بالا رفتن به سوی خدا انجام نمی دهند پس طبعا آنها به سوی خدا و ملکوت او بالا نمی روند و به بهشت نمی رسند.

۲ـ افرادی که به خدا و آخرت ایمان دارند و با انگیزه تقرب به خدا کار انجام می دهند و در کار خود خلوص نیت دارند عمل آنها مقبول درگاه الهی است و استحقاق پاداش و بهشت می یابند اعم از آنکه مسلمان باشند یا غیرمسلمان.

۳ـ غیرمسلمانانی که به خدا و آخرت ایمان دارند و عمل خیر به قصد تقرب به خدا انجام می دهند چون از نعمت اسلام بی بهره اند از مزایای استفاده از این برنامه الهی محروم می مانند. از اعمال خیر آنها آن اندازه مقبول است که مطابق دین اسلام است ولی آنچه مجعول است مقبول نیست.

۴ـ عمل خیر مقبول چه از مسلمان چه غیرمسلمان یک سلسله آفت ها دارد که ممکن است بعدا عارض شود و عمل را باطل کند. مثل جحود و عناد و کفر... پس اگر غیر مسلمان عمل خیری کرد و بعدا اسلام به او عرضه شد و عناد ورزید عملش باطل می شود.

۵ـ اعمال خیر افرادی که به خدا و قیامت ایمان ندارند و احیانا برای خدا شریک قائلند موجب تخفیف و احیانا رفع عذاب آنها خواهد شد.

۶ـ طبق آیات و روایات عمل آنگاه خیر و صالح محسوب می شود که از دو جهت فعلی و فاعلی (نیت) حسن داشته باشد.

۷ـ آیاتی که دلالت می کند اعمال منکران قبول نیست منظور انکار از روی لجاج است نه انکاری که صرفا عدم اعتراف و از روی قصور است.

۸ـ به نظر حکما قاصر اگر خداشناس نباشد معذب نخواهد بود و اگر خداشناس باشد و به معاد اعتقاد داشته باشد و عمل خالص قربه الی الله انجام دهد پاداش نیک عمل خویش را خواهد گرفت.

پی نوشت: آیات و روایات اثبات کننده این مطالب در کتاب عدل الهی ذکر شده!
(با وجود قدمت این بحث و پاسخ های مربوطه جای بسی تعجب و تاسف است که برخی به اصطلاح روشن فکر و اهل مطالعه هنوز با مطرح کردن این سوال ذهن عوام را مخدوش می کنند) 

                                                  «ورنوس»

مدت زیادی از تولد برادر سکی کوچولو نگذشته بود. سکی مدام اصرار می کرد به پدر و مادرش که با نوزاد جدید تنهایش بگذارند
پدر و مادر می ترسیدند سکی هم مثل بیشتر بچه های چهار پنج ساله به برادرش حسودی کند و بخواهد به او آسیبی برساند . این بود که جوابشان همیشه نه بود. اما در رفتار سکی هیچ نشانی از حسادت دیده نمی شد ، با نوزاد مهربان بود و اصرارش هم برای تنها ماندن با او روز به روز بیشتر می شد ،‌ بالاخره پدر و مادرش تصمیم گرفتند موافقت کنند.
سکی با خوشحالی به اتاق نوزاد رفت و در را پشت سرش بست. امالای در باز مانده بود و پدر و مادر کنجکاوش می توانستند مخفیانه نگاه کنند و بشنوند. آنها سکی کوچولو را دیدند که آهسته به طرف برادر کوچکترش رفت. صورتش را روی صورت او گذاشت و به آرامی گفت: نی نی کوچولو، به من بگو خدا چه جوریه؟ من داره یادم میره!

                                                                                                آن میلمن

خود را به فرد بهتری تبدیل کن و مطمئن باش که خود را می شناسی قبل از آنکه شخص دیگری را بشناسی و انتظار داشته باشی او تو را بشناسد.

همیشه افرادی هستند که تو را می آزارند ، با این حال همواره به دیگران اعتماد کن و فقط مواظب باش    که به کسی که تو را آزرده ، دوباره اعتماد نکنی.

زیاده از حد خود را تحت فشار نگذار ، بهترین چیزها در زمانی اتفاق می افتد که انتظارش را نداری.

دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگیرد ولی قلب تو را لمس کند.

هرگز لبخند را ترک نکن ‚ حتی وقتی ناراحتی چون هر کس امکان دارد عاشق لبخند تو شود.

هرگز وقتت را با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند ، نگذران.

به چیزی که گذشت غم مخور ، به آن چه پس از آن آمد لبخند بزن.

گابریل گارسیا مارکز

شاید خدا خواسته است که ابتدا بسیاری افراد نامناسب را بشناسی و سپس شخص مناسب را ، به این ترتیب. وقتی او را یافتی بهتر می توانی شکرگزار باشی.

دوستت دارم ، نه به خاطر شخصیت تو ، بلکه به خاطر شخصیتی که من در هنگام با تو بودن پیدا می کنم.

اگر کسی تو را آن طور که می خواهی دوست ندارد ، به این معنی نیست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد.

بدترین شکل دلتنگی برای کسی آن است که در کنار او باشی و بدانی که هرگز به او نخواهی رسید .

گابریل گارسیا مارکز

بسیار مهم است که بگذاریم بعضی چیزها بروند رهایشان کنیم آزادشان کنیم. انسان ها باید درک کنند که هیچ کس با کارت های علامت دار بازی نمی کند گاهی می بریم گاهی هم می بازیم. منتظر نباشید چیزی را به شما برگردانند منتظر نباشید قدر تلاشتان را بدانند. نبوغتان را کشف کنند عشقتان را درک کنند. چرخه ها را ببندید. نه به خاطر غرور یا بی قابلیتی یا برتری جویی به خاطر آن که آن چیز دیگر در زندگی تان جای نمیگیرد در را ببندید موسیقی را عوض کنید خانه را تمیز کنید غبارها را بتکانید. دیگر آن کسی نباشید که بودید و کسی بشوید که هستید.

الهی داغ دل را نه زبان تواند تقریر کند و نه قلم یارد به تحریر رساند الحمدلله که دلدار به ناگفته و نانوشته آگاه است.

الهی نه خاموش می توان بود و نه گویا. در خاموشی چه کنیم در گفتن چه گوییم؟

                                                                                                        آیت الله حسن زاده آملی

وقتی ارتباط عاشقانه ات به انتها می رسد فقط به سادگی بگو "همه اش تقصیر من بود".

                                                                                                                 (جکسون براون)

بسیاری بخاطر برآیند هنجارهای درونی شان بین نمای سپید و پاکی در اشتباهند. (اورود)

مردم با شخص ما دوست نیستند بلکه با سعادتمان دوست هستند. (ناپلئون بناپارت)

دروغ مثل برف است هر چقدر آن را بغلتانید بزرگ تر می شود. (ولتر)

بهترین زمان برای کنترل احساس لحظه ی شروع آن است. (آنتونی رابینز)

                                                                                                                            رنان

گذشت زمان آدمی را پیر نمی سازد بلکه ترک آرمان ها و کمال مطلوب هاست که ما را فرتوت و افتاده می کند

                                                                                                            ژنرال دوگاس مک آرتور

                                                                                                                            پرمودابترا

آنکه می خواهد روزی پریدن آموزد نخست می باید ایستادن راه رفتن دویدن و بالا رفتن آموزد. پرواز را با پرواز آغاز نمی کنند.  

                                                                                                                                    نیچه

ای زبر دست زیر دست آزار            گـرم تا کی بماند این بازار

بـه چـه کـار آیدت جهانـداری            مردنت به که مردم آزاری

کاغذ سفید را هرچقدر هم که تمیز و زیبا باشد کسی قاب نمی گیرد، برای ماندگاری در ذهن ها باید حرفی برای گفتن داشت. گاهی وقت ها از نردبان بالا می رویم تا دستهای خدا را بگیریم، غافل از اینکه خدا پایین ایستاده و نرده ها را محکم گرفته که ما نیافتیم. خدواند بی نهایت است و لامکان و بی زمان اما به قدر فهم تو کوچک می شود و به قدر نیاز تو فرود می آید و به قدر آرزوی تو گسترده می شود و به قدر ایمان تو کارگر...