مدتهاست که میخوام در مورد بزرگمردی بنویسم که توی این دور و زمونه کمتر مثلشون پیدا میشه و امشب فرصت رو غنیمت میشمرم و تا جایی که ذهن یاری کنه از بزرگ منشی های ایشون مینویسم.

بزگترین و برترین خصیصه این مرد تواضع ایشونه که در مقام و مرتبه ایشون تواضع خالصانه داشتن کار هر کس نیست! این که میگم نیست برای اینه که هستن زیاد کسایی که ادای تواضع رو در میارن اما در شرایط خاص متوجه میشیم که این فروتنی هم نوعی ریا...

و اینکه ایشون با تمام مشغله هایی که دارن همیشه برای دوستان و خویشان فرصت دارند یعنی وقت می‌ذارن، وقتی با خودم و اطرافیان مقایسه می‌کنم می‌بینم همیشه از بهانه نداشتن وقت و کم لطفی‌هایی که در حق دوستان و اقوام می‌کنیم دم می‌زنیم در حالی که این شخصیت محبوب و دوست‌داشتنی در بدترین شرایط هم باز هم در حق دیگران کوتاهی نمیکنن.

من هیچوقت ایشون رو در محل کار ندیدم اما در این مورد هم تعریف‌های دور از چاپلوسی زیاد شنیدم و یقین من رو نسبت به این باور بیشتر کرد که ایشون از معدود افرادی هستند که حب جاه و مقام باعث تکبرشون نشده.
با خصوصیاتی که از ایشون میشناسم فکر نمی‌کنم هیچوقت برای هیچکس از خدا بد خواسته باشن اما با دل باصفایی که دارن خدا ناملایمتی‌ها و بی‌معرفتی‌هایی که در حقشون میشه رو بی‌جواب نمی‌گذاره.

ایشون غیر از این که در کار و سیاست زبانزد هستن مرد فرهنگ و اندیشه هم هستند. کتب اشعار و مابقی تالیفاتشون نشون‌دهنده شخصیت ادبی والای ایشون نیز هست.

و خوشا به سعادت ایشون... برای رفتن راه بزرگان از جمله ائمه خداوند الگوهایی چون ایشون نزدیکتر به ما قرار دادن تا عبرت بگیریم و راه برای رسیدن به کمال مطلوب هموارتر بشه. انشالله که توفیق استفاده داشته باشیم.

مطالبی که نوشتم جزئی از بزرگ‌منشی‌های ایشون بود و این قلم قاصر بیش از این توان گفتن نداشت.
دوستانی که ایشون رو میشناسن حتما حدس زدند که من در مورد چه کسی صحبت کردم. بله ایشون حاج‌آقا واحدی محبوب و معروف و... هزار تا صفت خوب دیگه هستن.

به هرحال برای آشنایی بیشتر با ایشون لینکشون رو میذارم.

آدرس وب‌سایت: http://vahedinet.com/

آدرس وبلاگ: http://labgazeh.parsiblog.com/

 (تیتر هم بیتی از اشعار ایشون هست)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

بعدا نوشت:

از اونجایی که کم و بیش دارم متهم به پاچه خواری میشم این قسمت اضافه میشه که مدتها پیش قصد داشتم در مورد آقای واحدی بنویسم در مورد تمام خصلت های خوبشون که واقعا نایابه. به کسی گفتم میخوام بنویسم همون لحظه بهم گفت پاچه خوار! با شنیدن این کلمه به کل پشیمون شدم.
اما الان دلایل خودمو دارم. اولا که مطلب خیلی بیشتر بود و کاملتر اما به دلایلی پاک کردم و سعی کردم با کلی گویی جمعش کنم. دوم اینکه ما ایرانیا عادت داریم وقتی شخصیتی رو از دست میدیم تازه میایم ناله ای وای سر میدیم  که چه بود و چه گوهری از دست دادیم و قدرشو ندونستیم. حالا که ما سعادت این رو پیدا کردیم که همچین بزرگانی رو بشناسیم و از بودنشون استفاده کنیم چرا این اطلاعات در اختیار بقیه هم نگذاریم تا در حد توان استفاده کنن؟!
و بعد کسی پاچه خواری میکنه که قراره چیزی نصیبش بشه. ما که از دریای بزرگ مهربونی و بخشش و اطلاعات حاج آقا واحدی استفاده زیاد بردیم دیگه احتیاجی به پاچه خواری نیست... و البته ایشون پاچه خواران را دوست ندارند!
تازشم من اگه دویست تا از این پستا بنویسم توی ارتش هیچ کار و پستی بهم نمیدن!