پریشب یه دفه یه دردی توی گوش سمت چپم و گلوم تیر کشید... نصفه شب که تحملم طاق شده بود به مامان گفتم احتمالا گلوم چرک کرده و... مامان با همه تجربه ش گفت: احتمالا دندونه عقلته!
این دندون عقل ما که هنوز مونده کامل بشه یه دردی به پا کرده بود که بیا و درستش کن! با پروفن شب رو به صبح رسوندم... عصر پنجشنبه رفتم دکتر نمیدونم چه حکمتی داشت این دندون که دکترا منو پاس میدادن به روزای دیگه یا به همکاراشون... خلاصه قرار شد جمعه صبح که همین امروز باشه بعد از زدن پنی سیلین برم بکشمش و از شرش راحت شم... وقتی با اون حال نزار داشتم برمیگشتم یه موتوری با دو تا سرنشین با قیافه های درب و داغون جلوی کلینیک پیاده شدن و گفتن تعطیله و برگشتن سمت موتور! من تعجب کردم کلینیک شبانه روزیه! چه حرف مسخریه زدن...
 و بعد صدای گاز موتور
و بعدتر احساس کردم یه دستی اومد طرفم
و بند کیفم رو کشید! من بدون اینکه بخوام مقابله کنم، کیفم سفت و سخت انگار به شونم چسبیده بود و تکون نمیخورد تنها کاری که کردم اون یکی دستم رو اوردم به یاری و ناخونام شکست و یه وضعی...
ولی طرف ول کن نبود همونطور که راننده گاز میداد منم روی زمین کشیده میشدم
تنها کسی که نزدیک به صحنه بود یه آقایی که بغل ماشین پرایدش ایستاده بود و الحق و الانصاف تماشاچی خوب و ساکت و آرومی بود! اصلا به روی خودش هم نمیورد... خلاصه وقتی موتوریه هم نزدیک بود بخوره زمین بیخیال شد و رفت... حالا من مونده بودم با دندون پر از درد و مانتوی پاره شده، سرتاپایی پر از خاک،  دست و پای زخمی... و اون آقایی که بعد از تماشای کامل صحنه سوار ماشین شد و رفت...
میگم اگه شما هم جای اون آقائه بودین فقط وای میسادین بر و بر نگاه میکردین؟!