امروز سعادت حضور در جلسه نقد وبلاگها رو پیدا کردم.
یاد تمرین های والیبال افتادم که دایره می ایستادیم و مربی به نوبت با هر کدام از بچه ها پاس و ساعد کار می کرد و بقیه به گپ خود مشغول بودند. در این جلسه به جای توپ میکروفون پاس داده میشد و (آقای شیرعلی) نقش مربی را ایفا میکردند.
در تمرینات والیبال لااقل در انتهای تمرین یا پاس را یاد میگرفتیم یا ساعد را! ولی در این جلسه به خوبی یاد گرفتیم که چگونه از هر مطلبی به هر نحوی که شده برای اینکه خالی از عریضه نباشد سوالی بیرون بکشیم و شنونده پاسخش فقط خودمان باشیم و شاید یکی دو نفر به صورت فرمالیته دستی زیر چانه گذاشته و در کادر دوربین قرار بگیرند.

به نظر شما بهتر نیست در این دوساعت وبلاگهای بیشتری مورد نقد قرار بگیرد و سوالهای اصولی تر و از پیش تعیین شده ای مطرح شود تا بار علمی جلسه بالاتر رود و با دستی لااقل نیمه پر از جلسه خارج شویم؟ (البته ناشکری هم که نکنم با دستی پر از تنقلات از جلسه خارج شدم)