_{چندی پیش شخصی با مشخصات (وبلاگ دلشدگان) در یکی از پستهام کامنتی گذاشتند راجع به مسعود ده نمکی! بگذریم که این موضوع باعث بحث و جدل هایی بین من و دلشدگان شد.
بعد از گذشت نگاه خصمانه ما به هم، ایشون از جلساتی صحبت به میان آوردند که با قضاوت زودبهنگام من این جلسات رو وقت گذروندن و مسخره دیدم.
بارها از طرف دلشدگان به این جلسات دعوت شدم و من هر بار بی تفاوت تر از کنارش گذشتم تا یکی دو هفته اخیر فقط برای ارضاء حس کنجکاویم بدم نمیومد یک بار این جلسه رو تجربه کنم که با کوچکترین اتفاق از رفتن به این جلسه منصرف میشدم. اما این هفته و دیروز خسته و بیحوصله از قم برگشته بودم و  مهمونی همسایه و طرح زوج و فرد و هزار بهانه و دلیل مثل همیشه منو از رفتن به این جلسه وامیداشت، اما اینبار با اصرار دلشدگان مواجه شدم و بالاخره خودم رو در جلسه دیدم، نیم ساعت آخر رسیدم ولی به خیلی چیزها رسیدم...}

_{وارد که شدم اول از همه سید بزرگواری (حاج آقای واحدی) توجهم را جلب کرد که ایشون بزرگ و استاد مجلس بودند. جلسه تمام شد و من از دلشدگان خواستم من رو تا جایی همراهی کنند چون راهو بلد نبودم. ایشون در این مسیر، جلسه نیمه تمام را برای من تمام کردند و من ماندم و دری گشوده شده که اگر باز دو دستی نبندم این در را!}

_{در وبلاگ هم اندیشی متن و محتوای جلسات هر هفته آپدیت می شود:
 هم اندیشی (جلسات روزهای شنبه)}

این دو عکس واسه یه هفته پیشه که تازه داداشم لباساشو تحویل گرفته بود...

و حالا شاید به صورت و توی تصویر نشون نده اما بعد از یه هفته داداشم نصف شده بود
بگردم الهی... نشد از کف پاش عکس بندازم چه تاولی

با اوصافی که شنیدم پرندک بد جاییه خدا قسمت هیچکدوم از جوونای ماهی مثل داداشم نکنه!